Van eind 1906 tot begin 1908, wanneer architect Georges Hobé een nieuwe woning met atelier voor hem bouwt, verblijven Baertsoen en diens tweede echtgenote Claire Neujean in Luik. Zijn artistieke productie stond er volledig in het teken van de industriële landschappen. In totaal maakte Baertsoen in Luik en omgeving zo’n 35 werken in olieverf en een reeks tekeningen en etsen. De meeste zijn snelle ongesigneerd gebleven impressies op klein formaat, maar zijn magnum opus uit deze Luikse periode, het grote Industrielandschap onder de sneeuw, werd enthousiast onthaald toen het in 1908 werd geëxposeerd op de Annual Exhibition in het Carnegie Institute in Pittsburgh. Hoewel Baertsoens industrielandschappen sterk verschillen van de rest van zijn oeuvre, zagen recensenten er toch eenzelfde geest in: locatie-onafhankelijkheid (het kon een zicht zijn op eender welk industriebekken), een doorleefde, erg persoonlijke visie op het landschap, en een verstilde atmosfeer waarin geen mens te bespeuren is maar de menselijke hand nadrukkelijk aanwezig is